Rasa Cavalier King Charles Spaniel

CAVALIER KING CHARLES SPANIEL

Królewskie miniaturowe spanielki, bo tak nazywały się te małe salonowe psiaczki, najpierw pojawiły się na dworach monarchów Włoch, Niderlandów i Francji, wkrótce znalazły się w zamkowych komnatach angielskiej dynastii Tudorów i były ulubieńcami dam dworu królowej Elżbiety I.

Spanielki, zawojowały też bez reszty serce Karola II, był więcej niż miłośnikiem tej rasy. Od jego, to właśnie imienia zaczęto je nazywać KING CHARLES Spaniele. Ulubieńcy króla miały prawo buszować po wszystkich królewskich komnatach, jak również towarzyszyły Jego wysokości na wszystkich spotkaniach towarzyskich, także w parlamencie...

Moda na te przemiłe psiaczki ogarnęła również możnych i arystokratów ówczesnej Anglii. John Churchill - I Książe Marlborough, był jakby pierwszym hodowcą tej rasy, krzyżował bowiem swoje spanielki z rasami dalekowschodnimi.

Z osobą księcia i jego żony księżnej Sary wiąże się pewna legenda. W roku 1704 Książe znalazł się w Bawarii na wyprawie wojennej. Miejscem decydującej bitwy było Blenheim. W tym czasie jego żona oczekująca w zdenerwowaniu na powrót męża zakuła się w palec. Na jej kolanach siedziała akurat ulubiona spanielka w zaawansowanej ciąży. Księżna dotknęła zakrwawionym palcem białego czoła suczki i pozostał czerwony ślad. Po kilku dniach urodziły się szczenięta, z których każde miało na białym czółku maleńką rudą plamkę - ślad palca Księżnej Sary. Na pamiątkę zwycięstwa Księcia pod Blenheim, tę nazwę postanowiono nadać rudo-białej odmianie tej rasy, a rodzące się szczeniaczki z tzw. Palcem Sary są wyjątkowo cenione przez hodowców.

Planowa hodowla King Charles Spanieli zaczęła się w połowie XIX w. I dążono do jak najbardziej spłaszczonego noska, tak że dawny typ spaniela prawie zupełnie wyginął. Dopiero zapalony miłośnik - kynolog amerykański Roswell Eldrige na podstawie starych rycin postanowił reaktywować pierwotny typ pieska.

Zaczęto selekcjonować szczenięta i już w 1945r Kennel Club oficjalnie uznał nową rasę. Na początku sędziowano je na jednym ringu, a dla odróżnienia płaskonosych King Charles od odrestaurowanego typu, dodano do ich nazwy ,,cavalier" dla przypomnienia ich arystokratycznych przodków.

CAVALIERY KRÓLEWSKIE NIE TYLKO Z NAZWY

Nazwany Królem psów beztroskich, zarówno na wsi jak i w mieście, ten malutki spanielek czuje się wszędzie dobrze. Odziedziczył po swych przodkach pewność siebie, ale i niezwykłą delikatność, szczególnie dla dzieci oraz swoisty wdzięk. Od wieków bywalec salonów możnych tego świata przy boku eleganckich pań, jest pełnym godności, na co dzień wyjątkowo łagodny i pieszczotliwy. Jest dziś jednym z najpopularniejszych psów do towarzystwa. To, że wybierają tę rasę elity rządzące nie tylko XVII w. niech świadczy fakt, że ulubieńcem księżniczki Małgorzaty (siostry Elżbiety II) był piękny ,,Rowley", a pupilem pary prezydenckiej USA był przemiły cavalierek odmiany blenheim.

EKSTERIER

Pies ruchliwy, pełen łagodności i gracji o proporcjonalnej budowie.

• Głowa: prawie płaska między uszami, stop mało zaznaczony . Kufa nie może być szpiczasta i długa (do 3.8 cm). Trufla nosowa czarna. Pod oczami wyraźne wypełnienie.
• Oczy: duże, ciemne i okrągłe, ale nie wyłupiaste, dość szeroko rozstawione.
• Uszy: długie, wysoko osadzone, pokryte długim opadającym włosem.

• Uzębienie: mocne, regularne o zgryzie nożycowym.
• Kończyny przednie: proste, o średnio mocnej kości.
• Tułów: klatka piersiowa średniej głębokości, w kształcie niepowinna być beczkowata. Lędźwie krótkie. Prosta linia grzbietu. Tułów ma być zamknięty w krótkim prostokącie.
• Kończyny tylne:Dość głęboko kątowane. Łapy zwarte o mocnych opuszkach, dobrze owłosione.
• Ogon: noszony radośnie, ale nie nad grzbietem. Lubiane jest białe zakończenie.
• 
  
• Owłosienie: długie, jedwabiste, bez loków. Dopuszcza się lekką falistość. Opadające frędzle na uszach, kończynach i ogonie.
• Maść: stanowi kryterium dzielące rasę na 4 odmiany (tak jak u king charles spanieli).
  
  • King charles: czarno-podpalana, krucza czerń z rudymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na piersi, kończynach i pod ogonem. Białe znaczenia nie są pożądane.
  • Ruby: intensywnie ruda, jednomaścista. Biel jest wadą.
  • Blenheim: na perłowo białym tle równomiernie rozłożone kasztanowe łaty. Biała góra kufy i czoło, na którym wyjątkowo ceni się małą rudą plamkę - "palec księżnej Sary".
  • Prince charles: trzykolorowa - czerń z bielą równomiernie rozmieszczona, bez wyraźnej przewagi jednego z tych kolorów. Rude podpalania nad oczami, na policzkach, w środku uszu, na pośladkach, pod ogonem.

  Wszystkie inne maści i kombinacje barw są wadliwe.